blad

Je gaat het pas zien als je het door hebt

Johan Cruijff was, naast dat hij een legendarische voetballer was, eigenlijk ook een filosoof. En deze uitspraak vind ik een van zijn beste. Je gaat het pas zien als je het door hebt. Op het eerste gezicht een open deur. Maar voor mij zijn zien en het door hebben echt twee verschillende dingen. En misschien, wanneer je er over nadenkt, voor jou ook.

Iets zien en iets doorhebben zijn echt twee verschillende dingen. Denk er maar eens over na.

Het doorhebben van iets betekent voor mij dat je het door-leeft. Dat je tot in essentie voelt en weet dat iets klopt. Dit wezenlijk snappen, gebeurt niet in je hoofd. Dat gebeurt in je lichaam. Dat je bijvoorbeeld kippenvel of een koude rilling krijgt, wanneer er iets gezegd wordt. Of wanneer je iets leest, hoort of ziet dat je raakt. Daarom zijn kunst en creativiteit ook zo belangrijk. Omdat je op een ander level wordt aangesproken dan alleen op je ratio.

Een mooi liedje, een prachtig schilderij, een verhaal of een gedicht. Schoonheid in de sport. De bewegingen van het menselijk lichaam. De tragiek van het verliezen en de euforie van het winnen. Dit zijn allemaal dingen die je op fysiek niveau kunt doorhebben, zonder ze meteen helemaal rationeel te kunnen plaatsen. Dat komt dan pas later.

Ken je dat gevoel, als je oogkleppen afgaan?

En wanneer je het voelt in je lijf, in je donder. Wanneer je iets echt en waarachtig doorhebt. Dan kun je het in een keer ook gaan zien. Ken je dat gevoel? Als een soort van verlichting in je lijf? Alsof je oogkleppen afgaan? Dingen die je al 100x hebt gelezen en plotseling betekenis voor je krijgen? Je kunt het nu zien omdat je het doorhebt.

En wanneer dit gebeurt, dan kun je het nooit meer niet-zien. Dan is het in ene overal. En dan lijkt het onvoorstelbaar dat je het ooit niet hebt gezien, niet hebt doorgehad.

Je gaat het pas zien als je het doorhebt.

Dit is in wezen de kern van transformatie. Van innerlijke groei. Schijnbaar van het ene op het andere moment de wereld om je heen letterlijk door een andere bril bekijken. En die groei die zit dus niet in het alleen maar zien met je ogen. De transformatie zit juist in het ervaren, het voelen met je hele lijf. Die zit in het doorhebben. En vanaf dat moment verruimt je ratio en kan je het ook gaan begrijpen. Net zolang tot je iets weer niet begrijpt en je proces weer opnieuw begint.

Wat is jouw volgorde van voelen, denken, doen? En hoe draagt deze volgorde bij aan jouw eigen groei? Zou je eens kunnen proberen om helemaal andersom te beginnen en kijken wat er gebeurt? Wees je bewust van je eigen vrijheid om de grenzen van de werkelijkheid zoals jij deze kent uit te dagen en te verkennen. Wedden dat je het doorkrijgt?

Liefs,

Yvette