Marleen Sahetapy Fotografie - bare-339

He jij daar, HR-er, met je grote verantwoordelijkheidsgevoel!

Waarom ben jij HR-professional? Waarom ben jij goed in wat je doet? Je grote hart, je vermogen om het grote plaatje te zien? Of misschien wel  jouw enorme verantwoordelijkheidsgevoel? Alles wat gebeurt in de organisatie, heb je in de gaten. En vanuit HR vind je ook dat je hier wat mee moet.

Je neemt alles ogenschijnlijk moeiteloos op je schouders. Een leidinggevende die het gesprek met een disfunctionerende medewerker niet goed aankan? Jij gaat er wel even bij zitten of neemt het gesprek helemaal over. Een directeur die de dialoog met de ondernemingsraad lastig vindt? Als vanzelfsprekend zit jij al in die stoel. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Vandaag was ik op een netwerkevent waar vooral HR-mensen aanwezig waren. De thema’s waar deze professionals mee worstelen, hebben te maken met het voor elkaar krijgen van beleid. Zij zien waar het misgaat, overleggen dit met directie en gaan beleid maken en implementeren. Of zij krijgen een opdracht van een directie en gaan er vervolgens met het lijnmanagement mee aan de slag. En krijgen dan te maken met onvoldoende draagvlak. Omdat mensen liever ‘gewoon aan het werk gaan’. Het te druk hebben met de dagdagelijkse beslommeringen. Of eenvoudigweg het belang niet in zien. Gevolg: frustratie en veel goedbedoelde plannen die een stille dood sterven.

Betrap jij je erop dat je je onvoldoende gesteund voelt door de directie?

In scenario’s zoals deze zijn we vaak geïrriteerd over de directie en voelen we ons als HR onvoldoende gesteund. Het is per slot van rekening in het belang van de organisatie en waarom voelt alles toch altijd als trekken aan een dood paard?

Omdat je vanaf de verkeerde stoel aan het werk bent. HR is een ondersteunende dienst. Het bovenste echelon in de organisatie stuurt idealiter in de richting waar ze naartoe willen, ondersteund door posities als HR, Finance en IT.

Als HR-professional verword je ongewild tot een soort postillion d’amour tussen de directie en het middenkader.

Om jouw werk als HR-professional goed te kunnen doen, is het essentieel dat je dit vanaf de juiste plek doet. Je haalt de kastanjes niet langer uit het vuur voor de lijn en fungeert als een soort postillion d’amour tussen de directie en het middenkader.  De directie bepaalt de richting en communiceert deze met de lagen hieronder. Jij ondersteunt. Op inhoud en vorm.

Denk hierbij aan de organisatorische en juridische implicaties van een beslissing. Of aan de manier waarop de boodschap wordt gebracht. Je kunt ook adviseren over het zo optimaal mogelijk doorvoeren van deze visie in beschikbare instrumenten. Of over hoe je het middenkader helpt om eenzelfde soort visie binnen de eigen invloedsfeer uit te dragen. En dat doe je niet door het van ze over te nemen….

Opdracht: zit jij op je eigen stoel?

Daarom geef ik je een kleine opdracht. Kun jij op het moment dat je weer gefrustreerd en moegestreden onderweg naar huis bent, eens kritisch, doch liefdevol naar jezelf kijken? Vanaf welke plek doe je je werkzaamheden? Zit je nog op je eigen stoel? Of heb je de verantwoordelijkheid die niet door een ander werd genomen als vanzelf weer op je schouders geladen? Probeer wanneer je dit constateert niet boos te worden op jezelf, maar met compassie te kijken. Want hoogstwaarschijnlijk is dit een patroon wat al heel lang bij je hoort. Waar je in je kindertijd al mee begonnen bent.

Als kind zijn we gericht op het laten voortbestaan van ons familiesysteem. Omdat we er van afhankelijk zijn, doen we alles hiervoor. Ook een veel te grote verantwoordelijkheid op onze schouders nemen. Omdat we in ons magische kind-denken ervan overtuigd zijn dat we invloed hebben op dat wat er om ons heen gebeurt. En zo onszelf verantwoordelijk maken voor het geluk van onze ouders bijvoorbeeld.

Dus wanneer je de volgende keer de neiging voelt om problemen te gaan oplossen in jouw organisatie, haal dan eerst eens diep adem en doe een stapje terug. En vraag je dan af of de bal die op de grond ligt door jou opgepakt moet worden. En als dit laatste het geval is, moet je hem dan ook houden of mag je hem doorgeven?

Haal de volgende keer dat je de neiging voelt om problemen op te lossen, eerst adem en doe een stapje terug. Moet die bal die op de grond ligt door jou opgepakt worden?

Klinkt makkelijk, maar dat is het niet

En dit klink heel makkelijk, maar dat is het zeer zeker niet. Omdat het ontrouw zijn aan deze oude patronen vaak gepaard gaat met een onmiddellijk gevoel van ongemak. Alsof je jouw bijdrage niet levert. We zijn dan namelijk niet loyaal aan ons systeem van herkomst. De enige taak die je dan hebt, is je hiervan bewust te zijn. Daar begint jouw groei!