Bare - blog

Lagom (precies genoeg); de enorme waarde van ‘en/en’ kunnen zien

Het kan je niet zijn ontgaan. Twee weken geleden mocht ik samen met Randy (Expeditie Flow) en Rachel (Flooow.nl) een prachtig mooie groep mensen meenemen naar Zweden. We logeerden op een magische plek aan het meer Helgasjon vlakbij Vaxjo. Werden gezegend met een week schitterend weer. Je merkt het; superlatieven schieten tekort om mijn gevoel over deze ervaring te beschrijven. Maar dat is voor een andere keer, een ander blog.

Vandaag wil ik graag iets met jullie delen over dogmatisch leven. Over jezelf en anderen vastzetten in overtuigingen en meningen. En over waar ik denk waar dit mee te maken heeft. Door Rachel en Randy heb ik tijdens deze Zweden-reis goed kennis kunnen maken met veganistisch eten. Beiden vinden namelijk dat het beter voor onze wereld en onze gezondheid is wanneer we proberen om dierlijke producten zoveel mogelijk te mijden. Ik heb genoten van het eten en van hun liefdevolle uitnodiging naar anderen om hiermee kennis te maken. De waarde zit namelijk niet in hun mening over het nuttigen en gebruiken van dierlijke producten. Nee, het zit ‘m in de woorden proberen en uitnodigen. En uiteraard in liefdevol.

Een ander overtuigen van ons gelijk, het proberen te controleren van de wereld om je heen, lukt niet. Leidt tot onbegrip, frustratie en een verbroken verbinding. Tot het vastzetten van jezelf in dogma’s. Wat je immers vanuit je hart vaak graag wilt, is het uiten van een intentie die je hebt. Van iets dat voor jou belangrijk en wezenlijk is. Waar je oprecht in gelooft. Maar soms verliezen we onszelf hierin omdat we proberen onszelf en de buitenwereld te controleren. Verheffen we de overtuiging tot doel te verheffen en zetten we hiermee onszelf en de ander vast in een keurslijf.

Uit alle macht grip houden op jezelf en je omgeving is vaak een overlevingsmechanisme. Iets wat je jezelf hebt aangeleerd omdat het een manier is geweest om om te gaan met bijvoorbeeld pijn en onzekerheid. Voelen alsof je in regie bent, geeft rust en voorkomt dat je voor verrassingen kan komen te staan. Het controleren van jezelf kan soms ook tot superioriteitsgevoelens leiden. Omdat het jou wel lukt discipline op te brengen. Het gevoel beter te zijn dan een ander, maakt je meteen weer minder kwetsbaar. En dat is precies de bedoeling van onze overlevingsdelen; het te koste van alles voorkomen van pijn, afwijzing en onmacht.

Uit alle macht grip houden op jezelf en je omgeving is vaak een overlevingsmechanisme. Een manier om te gaan met bijv. pijn of onzekerheid.

In onze overlevingsstand is er altijd sprake van een ‘of/of’ situatie. Of we zijn goed bezig, of het is slecht. Of we dragen bij aan een betere wereld, of we zorgen mede voor de teloorgang ervan. Er is geen plek voor nuance, geen plek voor menselijkheid, geen plek voor mildheid. En met deze denklijn zetten we onszelf vast en wordt het risico om het fout te doen groter.

Als mens zijn we per definitie feilbaar. We zijn niet perfect, we kunnen alleen iedere dag weer proberen datgene te doen wat we op dat moment het beste achten. Door oog te hebben voor onszelf en de wereld om ons heen. Iedere dag weer de intentie te hebben om vanuit onze gezonde en volwassen deel, gezonde en volwassen keuzes te maken. En wanneer ons dit om welke reden dan ook niet lukt, kunnen we kiezen onszelf niet te straffen. Maar dit aangrijpen om te onderzoeken wat maakte dat we ondanks onze goede intenties iets anders hebben gedaan. Zodat we de volgende keer kunnen begrijpen wat er gebeurt. En mogelijk iets anders kunnen doen.

We zijn niet perfect, we kunnen alleen iedere dag proberen te doe wat we op dat moment het beste achten.

Alles in ons universum pulseert en beweegt. Absolute stilstand is er niet, alles is energie. Dus wanneer je met een zekere moeiteloosheid wilt leven, in harmonie met je omgeving, is het nodig om mee te bewegen. Begin bij jezelf. Maak ieder moment de beste keuze die je op dat ogenblik kan maken. Observeer, leer en pas aan. Dan hoef je namelijk niemand te overtuigen van dat jouw manier de juiste is. Door dit voor te leven, inspireer en motiveer je anderen om dit ook te doen.

Dus dank jullie wel, Rachel en Randy, voor het mij nog bewuster maken mijn keuzes over hoe ik mezelf voed en wat de impact hiervan is op de wereld om me heen. Het heeft ertoe geleid dat ik heb besloten om dierlijke producten nog meer te laten staan. Nog meer stil te staan bij de impact van mijn handelen op de rest van wereld. En dank voor de inspiratie voor dit blog en het me weer laten beseffen hoe groot de waarde is van het ‘en/en’ te kunnen zien. Niet vanuit een tekort om alles te willen hebben, maar vanuit een overvloed dat er ‘lagom’ is.

Begin bij jezelf. Maak ieder moment de beste keuze die je op dat ogenblik kan maken. Observeer, leer en pas aan. Dan hoef je namelijk niemand te overtuigen van dat jouw manier de juiste is.